درباره‌ی مجموعه:
تاریخ تآتر و سینمای ایران را فقط بازیگران نساختند. پشت هر صحنه، آدم‌هایی بودند که پیش از آغاز نمایش، جهان آن را ساختند؛ به صحنه شکل دادند، به فضا جان بخشیدند و به بازیگر صدا دادند.
ولی‌الله خاکدان از تبعیدگاه‌های آذربایجان آمد و با دست‌های خالی جهان صحنه را ساخت؛ دکوری که تماشاگر را میخکوب می‌کرد. از تآتر آغاز کرد و بعدها راهش را به سینما کشاند؛ از طراحی صحنه و دکور تا جلوه‌های ویژه و ساخت جهان‌هایی که هنوز در حافظه‌ی سینمای ایران زنده است. صمد صباحی هم با وی همراه بود؛ تآتر و سینما را آهنگین کرد. دکتر مهدی نامدار نیز از راهی دیگر به صحنه آمد؛ از فرنگ بازگشت و دانشی تازه با خود آورد: فن بیان. صدایی که باید آموخته می‌شد، پرورش می‌یافت و به نسل تازه‌ای از بازیگران می‌رسید و هنرستان هنرپیشگی جایی شد که این تجربه‌ها و جریان‌ها به هم رسید؛ جایی برای آموختن، تجربه کردن و حرفه‌ای شدن. یکی جهان صحنه را ساخت، یکی به آن صدا بخشید و دیگری جایی برای آموختن این هنرها فراهم کرد.
«صحنه پیوسته به جاست» روایتی است از همین پیوندهای کم‌تر دیده‌شده؛ از آدم‌ها و اتفاق‌هایی که در پشت‌صحنه شکل گرفت و ردّشان از تآتر تا سینمای ایران امتداد یافت.
قسمت یک: والنتین | قسمت دو: پرورش افکار عمومی | قسمت سه: روزهای سپری شده | قسمت چهار: سنگ خارا | قسمت پنج: اصغر والنتینو | قسمت شش: ترور | قسمت هفت:خاقان می‌رقصد | قسمت هشت: از طبع خارج شد | قسمت نه: پرنده‌ی آبـی | قسمت ده: آخرین لحظه | قسمت یازده: اسکندر و دارا | قسمت دوازده: آخرین نبرد
تهیه‌کننده و کارگردان: فرزاد فره‌وشی| مجری طرح: هنرکده‌ی فر فیلم | پژوهش: فرزاد فره‌وشی با همکاری غلام‌حسین دولت‌آبادی| دستیار کارگردان: سجاد زارع و صادق کاظمی‌نیا | مدیرتصویربرداری، تدوین و اصلاح رنگ: فرزاد فره وشی| برنامه‌ریز: صادق کاظمی‌نیا | پشتیبانی لنز و فیلتر: جلال خراسانی (نورا فیلتر)
با شرکت: علی نصیریان | جعفر والی| داریوش اسدزاده| ژرژ پطرُسی| اکبر زنجان‌پور | واحد خاکدان | یونس صباحی | گیتی نامدار| فرهاد مرآت| غلام‌حسین دولت‌آبادی
وضعیت: شورای بازبینی سازمان سینمایی | درصد تولید: ۱۰۰٪ | زمان: ۷۸۱ دقیقه | آغاز تولید: ۱۳۸۶ | پایان تولید: ۱۴۰۵ | پروانه تولید: دارد | گونه: مستند / شخصیت نگاری و تاریخی / پژوهشی | مجموعه: فصل هفتم ـ گنجینه‌ی تآتر معاصر ایران| رده‌بندی سنی: بزرگ‌سال